Daha hava bile kararmadan ruhu karanlıklara gömülenlere gelsin.
kavgalı, sarılmacalı, sevimlili post.
Şevketinki gibi Heidegger okumasa da, Murat Belge’ye tüneyen bir kedim var artık. Adı da Hoppa.
Ayrılık ne biliyor musun? Ne araya yolların girmesi, ne kapanan kapılar, ne yıldız kayması gecede, ne güz, ne yalnız karıştırılan çay, ne de tek kişilik sinema bileti… İnsanın içini dökmekten vazgeçmesi ayrılık.
İzmirlinin koyunluktan terfi ettiğinin alamet-i farikası.
Herkes geçer diyor, geçer mi? Herkes ne bilir acımı? Herkes ne bilsin acımızı?! Yaşar gibi yapmaktan, özlemez gibi yapmaktan, iyiymiş gibi yapmaktan, nefes alıp onu içimde tutmaktan, o nefeste boğulmaktan sıkıldım ki nefessizlikten değil nefesten boğulmaktır marifetim..
karanlık odamın penceresinden usul usul yağan yağmuru izlerken ruhumu çürüten şarkı; Yıldırım Gürses - Sonbahar Rüzgarları
(Source: youtube.com)
”Gitmek bir dikkat dağınıklığıdır. Dikkat edenler gidemez.”
